Poniższy tekst jest polemiką z artykułem zamieszczonym w numerze 3 "Nieznanego Świata" z 2002 roku. Artykuł jest przedrukiem z włoskiej "La Stampy", a powodem, dla którego zająłem się nim był błąd merytoryczny. W artykule znalazło się zdjęcie piktogramu zbożowego powstalego w Chibolton oraz rysunek, który miał ów piktogram przedstawiać. Problem w tym, iż rysunek przedstawiał coś innego, niz piktogram...

Tuż obok mojego artykułu "Nieznany Świat" (w numerze 6/2002) zamieścił artykuł Roberta Leśniakiewicza - żywię poważne obawy, iż ten autor zanim zabrał się za pisanie... zapoznał się z moim tekstem. Aby to jednak ocenić musicie zapoznać się z obydwoma tekstami, a to już wiąże się z koniecznością zakupu "Nieznanego Świata"...

Aby przybliżyć Wam sedno sprawy przypomnę, iż w 1974 roku wysłano w kosmos za pomocą radioteleskopu w Arecibo zakodowane w kodzie dwójkowym przesłanie. W roku 2001 tuż obok budynków obserwatorium astronomicznego w Chibolton pojawiły sie dwa osobliwe piktogramy zbożowe. Jeden z nich przedstawiał twarz z grubsza podobną do ludzkiej, drugi zaś niemal do złudzenia przypominał wiadomość wysłaną 27 lat wcześniej z Ziemi... Jak się jednak okazuje, nie jest to kopia, ale rozumna odpowiedź...

Wydrukowany w NŚ nr 3 z br., w ślad za włoską La Stampą, artykuł na temat przesłania z arecibo przeczytałem kilkakrotnie, a następnie zająłem się analizą towarzyszącego mu materiału ilustracyjnego. Mimo ze dość biegle posługuję się kodem binarnym, miałem trudności z rozszyfrowaniem treści przekazu (zatem potencjalni obcy powinni mieć jeszcze większe). Dzięki temu zauważyłem jednak kilka ciekawostek.

Pierwsza z nich rzuca się w oczy już przy pobieżnym porównaniu zdjęcia piktogramu z Chibolton i jego graficznego odwzorowania. To są dwa dość różne piktogramy !!! Proszę zwrócić uwage na fakt, że u dołu oryginalnego znajduje się cos, co przypomina... komórkę, nie zaś (jak zasugerowano to w publikacji) radioteleskop z Arecibo ! Przy okazji nasuwa się takie oto tłumaczenie symboli:

• Komunikaujemy się z wami za pomocą radioteleskopu (przesłanie z 1974 wysłane w kosmos za pomocą radioteleskopu w Arecibo)
• A my z wami na poziomie komórkowym... (treść piktogramu z Chibolton)

Czyżby więc channelingi były inna formą komunikacji z tymi samymi istotami ? Czy w takim kontekście pole morfogenetyczne Sheldrake'a i jungowska nieświadomość zbiorowa znalazłyby swoje praktyczne uzasadnienie ?

Idźmy dalej. Nieco wyżej mamy prezentację Układu Słonecznego. Również i tutaj pojawiają sie istotne różnice. Słońce jest mniejsze (2*2 punkty, nie zaś 3*3, jak na zamieszczonym do artykułu rysunku). Rzeczywiście piktogram wskazuje (wyróżnia) aż trzy ciała niebieskie, ale ostatnie z nich (piąte od gwiazdy dziennej) oznaczone zostało w inny sposób. chwilami trudno oprzeć się wrażeniu, że fakt, iz przedstawiono je jako... puste w środku, jest nie bez znaczenia (ale o tym na końcu).

Umieszczony w piktogramie ludzik wyglada zupełnie inaczej, niz ten na rysunku. Być może to drobny szczegół (w treści artykułu znalazł się właściwy opis), jeśli jednak ktoś już zadał sobie trud przeniesienia piktogramu na rysunek...

Komentarz do lewej części DNA powyżej postaci brzmi: dodatkowe elementy w DNA. Mnie to wyglada raczej na... inne DNA. Jeśli zachowana została skala względem słupa określającego liczbe nukleotydów i prawej połowy DNA, to nowe DNA jest około dwukrotnie bardziej pokręcone (dokładnie, jak 1:0,6). Nawiasem mówiąc na piktogramie w miejscu oznaczajacym niezmienione (prawe) DNA znajduje się jeden punkt więcej niż na rysunku okreslającym przesłanie z Arecibo. Nie wiem, czy ten punkt przeoczyła osoba rysujaca ilustracje do artykułu, czy też... Obcy poprawili oryginał.

Po wykryciu różnic jakie powstały przy graficznym odwzorowaniu zbożowego piktogramu, przyszła pora na przeliczenie wartości liczbowej poszczególnych elementów obu wiadomości. Tu czeka nas kolejne zaskoczenie. Po pierwsze obie wiadomości zakodowane są tak, iz należy je czytać od prawej do lewej. Po drugie zapis pierwszych dziesięciu liczb został w dziwny sposób złamany. Liczby 10, 9 i 8 powinny wygladać tak:, wygladają zaś jnastępująco:. Powodem takiego zapisu była zapewne... oszczędność linii (przedstawiony przeze mnie zapis wymaga dodatkowej linii, co przy scisłym wymogu zmieszczenia przekazu w 73 liniach staje się nierealne). Niemniej czyni to zapis niemal nieczytelnym. Być może właśnie dlatego ta część powróciła do nas niezmieniona. Niewykluczone też, że nasze systemy matematyczne po prostu nie różnią się od siebie.

Dalej: jeśli we wskazanym miejscu autorzy posłania z Arecibo faktycznie umieścili liczbę mieszkańców Ziemi, to należy: a) najpierw znać tę liczbę, b) wiedzieć, w którym miejscu została zakodowana, c) wykonać kilka prób odczytu w różnych kierunkach. dowiemy się wówczas, że w tym miejscu kod należy czytać w... poprzek przekazu. Gratulacje dla tego, kto to wymyslił. W każdym razie według moich wyliczeń jest to jedyna prawdopodobna kombinacja (daje ona liczbę 4.292.853.751 mieszkańców naszej planety w roku 1974). Jeśli tak samo odczytamy zapis w piktogramie, uzyskamy liczbę 17.037.180.800... To rzeczywiście wystarczajaca ilość istot, aby zasiedlić trzy ciała niebieskie...

Kolejna ciekawostka: jakby nie liczyć, nijak nie wychodzi 176,4 centymetra (co sugeruje autor publikacji) wzrostu. Oczywiście autorzy przekazu musieli użyć jakiejś innej, bardziej uniwersalnej jednostki... ale jakiej ? Jedna z kombinacji daje liczbę 14, druga 3,2. W piktogramie zaś uzyskujemy wartość 8 (lub 2,2). Przy zachowaniu proporcji pozwalałoby to oszacować przeciętny wzrost obcego na poziomie 100,8 centymetrów (w przypadku drugim: 121,28).

Kolejna rzecz, która po dłuższym namysle doprowadziła mnie do zdumiewajacych wniosków, to plan Układu Słonecznego. Co prawda symbol słońca w piktogramie jest mniejszy, niz na oryginalnym przekazie, ale jednocześnie proporcjonalnemu zmniejszeniu uległy nasze olbrzymy, czyli Jowisz, Saturn, Uran i Neptun, a pomiedzy Marsem i Jowiszem pojawia się oznaczone w specificzny sposób ciało. Czyżby chodziło o pas asteroidów bedący pozostałoscią planety Maldek ? (vide tekst Haliny Kotwickiej Przeznaczenie w swietle kalendarza Majów). A jeśli tak, jeśli to naprawdę jest NASZ Układ Słoneczny zamieszkały przez NICH ? Jak proste stałyby się wówczas daenikenowskie hipotezy, przekazy pradawnych kultur, opowieści o bogach przybylych z Kosmosu... Byliby przecież na wyciągnięcie ręki... prawdopodobnie przez tysiące, a może miliony lat (i jak pięknie pasowałoby to do tekstów Krzysztofa Piechoty)...