Ta metoda zaczyna się dokładnie tak samo, jak poprzednia Technika Wizualizacji. Ćwicz wizualizowanie czterech scen do czasu, gdy wyraźnie zobaczysz w swoim umyśle conajmniej dwie z nich. Z chwilą gdy potrafisz to już robić szybko i sprawnie, połóż się na podłodze i zamknij oczy. Możesz podłożyć pod głowę poduszkę. Pamiętaj, że powinieneś mieć na sobie luźne ubrania i w pokoju powinno być wystarczająco ciepło. Mając zamknięte oczy wyobraź sobie "kopię" samego siebie unoszącą się w przestrzeni około metra nad tobą. Ta kopia jest pod każdym względem doskonała. Ma na sobie takie same ubrania i wygląda pod każdym względem identycznie jak ty. Wizualizując ten obraz w swoim umyśle stopniowo przekonasz się, że staje się on coraz bardziej konkretny i prawdziwy. Zadaj sobie pytanie: "który z tych dwóch to ja ?". Zawahasz się na chwilę, ale potem uświadomisz sobie, że prawdziwy "ty" to naturalnie ten leżący na podłodze. Zapytaj siebie: "a jśli prawdziwy ja to ten unoszący się ?" Na chwilę w twoim umyśle znów zrodzi się wątpliwość. Przewrwij na kilka minut, wyobrażając sobie własnego sobowtóra, a następnie sprawdź, czy potrafisz nakłonić swoją świadomość do stworzenia obrazu samego siebie. Kiedy do tego dojdzie, pojawi się on nagle i znów poczujesz chwilę niepewności. Na tym etapie musisz być spokojny i zrelaksowany, w przeciwnym razie twoja świadomość natychmiast powróci do ciała fizycznego.

[R.Webster "Podróże astralne - jak pokonać czas i przestrzeń w doświadczeniach poza ciałem. Praktyczny podręcznik."]